Σὲ πανηγυρικὴ ἀτμόσφαιρα τελέσθηκε σήμερα ὁ ἑσπερινὸς τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Νέου, τοῦ ἐν Βουνένοις, στὸ φερώνυμο Ναΰδριό του στὸν Κούτουρλα Διρφύων Εὐβοίας.
Μέσα στὴν ὀργιάζουσα ἐαρινὴ φύση τιμήθηκε μὲ συρροὴ πιστῶν ἡ μνήμη τοῦ γενναίου Ὁσιομάρτυρος τῶν Βουνένων. Τὸ ναΰδριο αὐτὸ εἶχε ἐπισκεφθεῖ καὶ ὁ Ὅσιος τῶν ἡμερῶν μας, ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ὁ Καυσοκαλυβίτης.
Ὁ νεολαμπὴς αὐτὸς φωστήρας τῆς Ἐκκλησίας μας λίγα χρόνια ..
πρὶν τὴν ὁσιακή του κοίμηση θέλησε νὰ προσκυνήσει τὸ ἰδιόκτητο Ναΰδριο τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Νέου, στὸν Κούτουρλα τῶν Διρφύων τῆς νήσου Εὐβοίας. Ἡ ὑγεία του δὲν ἦταν καλὴ καὶ ἡ ὅρασή του μειωμένη στὸ ἐλάχιστο.
Ἦταν Σάββατο περὶ τὰ τέλη τοῦ Μαΐου, ἐποχὴ ποὺ ἡ φύση ὀργιάζει ἀπὸ τὴ βλάστηση καὶ ὁ ἀέρας πλημμυρίζει ἀπὸ τὶς εὐωδίες τῶν κάθε μορφῆς ἀνθέων. Δὲν εἶχε ξαναπάει ὁ Γέροντας σὲ αὐτὸ τὸ προσκύνημα.
Γνώριζε, ὅμως, μὲ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του τὴ διαδρομὴ μέσα ἀπὸ δάση, βουνά, ποτάμια καὶ χαράδρες, παίρνοντας πληροφορίες ἀπὸ τὸν οὐράνιο δορυφόρο τῆς Χάριτος.
Οἱ συνοδοί του τὸν ξάπλωσαν σὲ ἕνα ξυλόπορτο στὸ κάθισμα τοῦ συνοδηγοῦ καὶ μὲ τὶς ὁδηγίες του μετὰ ἀπὸ δύο περίπου ὧρες ἔφθασαν στὸν προορισμό τους.
Σὲ ὅλους τοὺς συνοδούς του, ἂν καὶ γνώριζαν τὰ πνευματικά του χαρίσματα, προκάλεσε ἐντύπωση τὸ πῶς τοὺς ἔλεγε ποὺ νὰ στρίψουν μέσα στοὺς χωματόδρομους τῆς περιοχῆς.
Πρὶν τὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου ὁ ὁδηγὸς συνέχιζε στὸν κεντρικὸ δρόμο. Ξαφνικὰ ἄκουσε τὸ Γέροντα νὰ τοῦ λέει:
-Εὐλογημένε, τὴν πέρασες τὴ στροφή! Ἔπρεπε νὰ στρίψεις ἀριστερά.
Αὐτὸς ἔκανε λίγο ὄπισθεν καὶ σὲ λίγο βρέθηκαν μπροστὰ στὸ κτῆμα ποὺ ἦταν κτισμένο τὸ Ναΰδριο.
Σταμάτησαν μπροστὰ στὴν κεντρικὴ εἴσοδο καὶ εἰδοποίησαν τοὺς ἰδιοκτῆτες γιὰ τὴν ἔλευση ἐκεῖ τοῦ Γέροντος Πορφυρίου.
Φαντάζεσθε τὴν ἔκπληξη καὶ τὴ χαρὰ τῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ Ναοῦ, γιὰ τὴν παρουσία ἐκεῖ τοῦ θαυματουργοῦ Γέροντος!
Σήμανε συναγερμός. Ὅλη ἡ οἰκογένεια ἔσπευσε νὰ πάρει τὴν εὐχή του. Τοῦ ἔφεραν μιὰ καρέκλα νὰ καθήσει κάτω ἀπὸ κάτι εὐθαλέστατα δένδρα καὶ τὸν ρώτησαν ἂν ἤθελε νὰ προσκυνήσει στὸ Ναό, ποὺ βρισκόταν στὸ ἄλλο ἄκρο τῆς κτήματος καὶ ποὺ λόγῳ τῆς πυκνῆς βλαστήσεως δὲν ὑπῆρχε ὀπτικὴ ἐπαφὴ ἀπὸ τὸ σημεῖο ποὺ καθόταν ὁ Γέροντας.
Ἐκεῖνος ἀπάντησε, ὅτι ἡ ὑγεία του δὲν τοῦ ἐπέτρεπε νὰ μετακινηθεῖ πεζὸς καὶ νὰ προσκυνήσει τὸν Ἅγιο.
Περιέγραψε, ὅμως, τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ Ναοῦ καὶ τὸν περιβάλλοντα χῶρο μὲ λεπτομέρειες, λὲς καὶ ἦταν ὁ κτίτοράς του.
Μετὰ εἶπε:
-Φέρτε μου νὰ προσκυνήσω τὸ μικρὸ ἀπότμημα τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου, αὐτὸ ποὺ μὲ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του ἔβλεπε νὰ βρίσκεται ἐπάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα!
Ὅταν μὲ εὐλάβεια τὸ προσκύνησε καὶ ρωτήθηκε τί θὰ ἤθελε γιὰ κεραστικὸ ἀπάντησε:
-Μόνο νεράκι θέλω καὶ λίγα κεράσια, ἀπὸ τὴν κερασιὰ ποὺ βρίσκεται πίσω ἀπὸ τὸ Ἱερό!
Μέχρι καὶ αὐτὴν ἔβλεπε ὁ Γέροντας, ὁ ὁποῖος κατέπληξε ὅλους μὲ τὴ διορατικότητά του.
Σήμερα, στὸ σημεῖο ποὺ κάθισε ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἔχει κτισθεῖ ἕνα ὄμορφο πέτρινο προσκυνητάρι, γιὰ νὰ θυμίζει στὶς ἐπερχόμενες γενιὲς τὸ προσκύνημά του ἐκεῖ, στὸν Ὁσιομάρτυρα Ἅγιο Νικόλαο, τὸ Νέο.